Η Μεταβολική Αρχιτεκτονική της Νηστείας: Τι συμβαίνει ώρα με την ώρα
Η διαλείπουσα νηστεία είναι πολύ περισσότερο από μια στρατηγική περιορισμού θερμίδων - είναι ένας μοριακός διακόπτης που μετατοπίζει τον κυτταρικό σας μηχανισμό από την ανάπτυξη (αναβολισμός) στην επισκευή και τη μακροζωία (καταβολισμός). Στο σύγχρονο περιβάλλον του συνεχούς σνακ μας, ο μεταβολικός ρυθμιστής mTOR (μηχανιστικός στόχος της ραπαμυκίνης) παραμένει διαρκώς ενεργοποιημένος, αμβλύνοντας τους φυσικούς κυτταρικούς μηχανισμούς καθαρισμού του σώματος.
Το Νόμπελ Ανακάλυψης Ιατρικής 2016
Το 2016, ο Ιάπωνας βιολόγος Δρ. Yoshinori Ohsumi τιμήθηκε με το Νόμπελ Φυσιολογίας ή Ιατρικής για την ανακάλυψη των γενετικών μηχανισμών της αυτοφαγίας (κυριολεκτικά «αυτοφαγίας»). Όταν τα εξωτερικά θρεπτικά συστατικά παύουν να εισέρχονται στην κυκλοφορία του αίματος, τα κύτταρα περιβάλλουν τα κατεστραμμένα οργανίδια και τις λανθασμένες πρωτεΐνες μέσα σε κυστίδια διπλής μεμβράνης που ονομάζονται αυτοφαγοσώματα, μεταφέροντάς τα στα λυσοσώματα για ανακύκλωση σε καθαρό κυτταρικό καύσιμο.
Τα πέντε βιολογικά στάδια της διαλείπουσας νηστείας
Στάδιο 1: Το κράτος της Fed (0 – 4 ώρες μετά το γεύμα)
Αμέσως μετά την κατανάλωση τροφής, η γλυκόζη στο αίμα αυξάνεται και το πάγκρεας απελευθερώνει ινσουλίνη. Η γλυκόζη μεταφέρεται σε μυϊκό και ηπατικό ιστό για αποθήκευση ως γλυκογόνο. Η πέψη απορροφά το 10% της συνολικής ημερήσιας ενεργειακής δαπάνης και η καύση λίπους καταστέλλεται πλήρως ενώ η ινσουλίνη που κυκλοφορεί παραμένει αυξημένη.
Στάδιο 2: Η μετάβαση στην πρώιμη νηστεία (4 – 12 ώρες)
Τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα ομαλοποιούνται και η ινσουλίνη πέφτει σταθερά. Το ήπαρ αρχίζει να διασπά το αποθηκευμένο γλυκογόνο σε γλυκόζη (γλυκογονόλυση) για να διατηρήσει το σάκχαρο στο αίμα σταθερό. Την 8η ώρα, η κένωση του στομάχου έχει ολοκληρωθεί και το συκώτι μετατοπίζεται προς τα οξειδωτικά ελεύθερα λιπαρά οξέα.
Στάδιο 3: Έναρξη κέτωσης και οξείδωσης λίπους (12 – 18 ώρες)
Τα ηπατικά αποθέματα γλυκογόνου εξαντλούνται σημαντικά. Σε απάντηση, ο λιπώδης ιστός επιταχύνει τη λιπόλυση, απελευθερώνοντας τριγλυκερίδια που το ήπαρ μετατρέπει σε κετονοσώματα (ακετοξικό και β-υδροξυβουτυρικό). Ο εγκέφαλος αρχίζει να λειτουργεί με κετόνες, οι οποίες παράγουν λιγότερα δραστικά είδη οξυγόνου (ROS) ανά μονάδα ATP από τη γλυκόζη.
Στάδιο 4: Κορυφαία κυτταρική αυτοφαγία (18 – 24 ώρες)
Η εξάντληση της ενδοκυτταρικής ενέργειας ενεργοποιεί την AMPK (AMP-activated protein kinase) , η οποία καταστέλλει το mTOR. Τα ένζυμα λυσοσωμικής αποικοδόμησης αυξάνονται, διασπώντας γηρασμένα κυτταρικά συστατικά, μη λειτουργικά μιτοχόνδρια (μιτοφαγία) και ενδοκυτταρικά παθογόνα. Αυτό είναι το φυσιολογικό γλυκό σημείο που στοχεύουν τα πρωτόκολλα 18:6 και 20:4.
Στάδιο 5: Βαθιά Αυτοφαγία & Ανοσολογική Ανανέωση (24 – 48 ώρες)
Η νηστεία τις τελευταίες 24 ώρες προκαλεί αύξηση της ανθρώπινης αυξητικής ορμόνης (HGH) - έως και 500% πάνω από την αρχική τιμή - διατηρώντας την άλιπη μυϊκή μάζα ενώ οι δείκτες συστηματικής φλεγμονής (CRP, TNF-alpha) μειώνονται δραματικά. Έρευνα που πρωτοστάτησε ο Δρ. Valter Longo δείχνει ότι οι νηστείες 48 ωρών πυροδοτούν την υποβάθμιση των παλαιότερων λευκών αιμοσφαιρίων και ενεργοποιούν τα αιμοποιητικά βλαστοκύτταρα για να δημιουργήσουν ένα αναγεννημένο ανοσοποιητικό σύστημα.